بن شلتون، تنیسور آمریکایی، در یک دیدار نفس‌گیر و تاریخی کارلوس آلکاراس، قهرمان مدافع اوپن آمریکا، را شکست داد و به مرحله نیمه‌نهایی این رقابت‌ها صعود کرد؛ مسابقه‌ای که تا ساعت ۳:۳۳ بامداد ادامه یافت و به دیرهنگام‌ترین دیدار تاریخ این تورنمنت تبدیل شد.
شلتون بامداد چهارشنبه ۹ سپتامبر در ورزشگاه آرتور اَش نیویورک، آلکاراس را با نتیجه ۶-۷، ۶-۱، ۶-۳، ۱-۶ و ۷-۶ در پنج ست شکست داد. ست پنجم با تساوی ۶-۶ به سوپرتای‌بریک کشیده شد و شلتون در نهایت با نتیجه ۱۰-۷ پیروز شد تا یکی از بزرگ‌ترین شگفتی‌های این دوره از مسابقات رقم بخورد.
این مسابقه ساعت ۱۱:۰۵ شب سه‌شنبه آغاز شد و پس از چهار ساعت و ۲۸ دقیقه در ساعت ۳:۳۳ بامداد به پایان رسید. طولانی شدن مسابقه و پایان آن در ساعات ابتدایی صبح، رکورد دیرترین پایان یک مسابقه در تاریخ US Open را به نام این دیدار ثبت کرد.
آلکاراس که برای نخستین بار پس از نزدیک به پنج ماه دوری از مسابقات به دلیل آسیب‌دیدگی مچ دست در نیویورک حاضر شده بود، ست نخست را در یک تای‌بریک نزدیک از آن خود کرد. با این حال، شلتون در ست دوم کنترل مسابقه را در دست گرفت و با پیروزی ۶-۱ شرایط را تغییر داد. او ست سوم را نیز ۶-۳ برد تا تنها یک ست با صعود فاصله داشته باشد.
آلکاراس در ست چهارم بار دیگر به مسابقه بازگشت و با برتری ۶-۱ کار را به ست تعیین‌کننده کشاند. در ست پنجم هر دو بازیکن تا پایان بازی‌های سرویس خود را حفظ کردند و سرنوشت مسابقه در سوپرتای‌بریک مشخص شد؛ جایی که شلتون عملکرد بهتری داشت و با نتیجه ۱۰-۷ پیروزی را از آن خود کرد.
آلکاراس که هفت عنوان گرند اسلم در کارنامه دارد، پیش از این مسابقه مقابل بازیکنان آمریکایی در رقابت‌های گرند اسلم رکورد ۱۳ پیروزی و بدون شکست داشت، اما شلتون توانست این رکورد را متوقف کند. این شکست همچنین بازگشت آلکاراس به US Open پس از دوری چندماهه را با حذف در مرحله یک‌چهارم نهایی همراه کرد.
شلتون پس از این پیروزی گفت حمایت تماشاگران، خانواده، دوستان و تیمش در ورزشگاه آرتور اَش نقش مهمی در عبور او از این مسابقه فرسایشی داشته است. او همچنین حضور هزاران هوادار آمریکایی در ورزشگاه تا ساعت سه بامداد و تشویق‌های آنها را یکی از عوامل روحیه‌بخش خود دانست.
شلتون با این پیروزی در مرحله نیمه‌نهایی با هم‌وطن خود فرانسیس تیافو روبه‌رو خواهد شد؛ مسابقه‌ای که توجه زیادی را در آمریکا به خود جلب کرده است. صعود دو تنیسور آمریکایی به جمع چهار نفر برتر، امید میزبان برای رسیدن به نخستین قهرمانی مردان آمریکا در یک گرند اسلم از سال ۲۰۰۳ را افزایش داده است.