ناو هواپیمابر هستهای «یواساس آبراهام لینکلن» پس از حدود ۹ ماه و نیم حضور مستمر در دریا، برای نخستین توقف بندری خود وارد تایلند شد. این توقف در حالی انجام شده که گزارشهایی درباره فشار روانی بر خدمه، مشکلات تأمین تجهیزات و کاهش روحیه نیروهای مستقر در این ناو منتشر شده است.
ناو آبراهام لینکلن که از شناورهای کلاس نیمیتز نیروی دریایی آمریکا است، صبح چهارشنبه وارد بندر لَم چابانگ در استان چونبوری در شرق تایلند شد. این ناو با حدود پنج هزار خدمه، یکی از مهمترین واحدهای دریایی آمریکا در عملیات نظامی خاورمیانه بوده است.
ورود لینکلن به تایلند در شرایطی انجام شد که یک ناوشکن آمریکایی به نام «یواساس فرانک ای. پیترسن جونیور» نیز از این منطقه عبور کرد و چند شناور دیگر نیروی دریایی آمریکا آن را همراهی کردند. مقامهای تایلندی اعلام کردهاند توقف ناو در این کشور با هدف استراحت و بازیابی توان نیروها انجام میشود.
خدمه و تفنگداران دریایی مستقر در ناو قرار است چند روزی را در تایلند سپری کنند. گروههایی از ملوانان و تفنگداران دریایی نیز پس از ورود ناو، با اتوبوس به هتلهای تفریحی شهر پاتایا منتقل شدند؛ شهری ساحلی که حدود ۱۵۰ کیلومتر با بانکوک فاصله دارد.
آبراهام لینکلن طی ماههای گذشته در عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه نقش داشته و در حمایت از عملیات دریایی و هوایی این کشور در جریان جنگ ایران و اسرائیل به کار گرفته شده است. طولانی شدن این مأموریت، فشار قابل توجهی بر خدمه وارد کرده و نگرانیهایی درباره شرایط کاری و وضعیت روحی آنان ایجاد کرده است.
خبرگزاری آسوشیتدپرس که خبرنگارانش هنگام ورود ناو در محل حضور داشتند، به وضعیت ظاهری بدنه آن نیز اشاره کرده است. بخشهایی از بدنه، بهویژه در نزدیکی خط آب و لبه عرشه پرواز، آثار زنگزدگی و فرسودگی قابل مشاهده داشت و ظاهر ناو نشان میداد که پس از چنین مأموریت طولانی به تعمیر و رنگآمیزی نیاز دارد.
دن کیلر، فرمانده آبراهام لینکلن، در پاسخ به پرسشی درباره وضعیت ظاهری ناو گفت فرسودگی بدنه پس از یک مأموریت طولانی طبیعی است و از ارائه توضیحات بیشتر خودداری کرد.
این مأموریت همچنین در هفتههای اخیر به موضوعی سیاسی تبدیل شده است. خانوادههای برخی از خدمه درباره طولانی شدن حضور ناو در دریا ابراز نگرانی کردهاند. مأموریتهای معمول ناوهای آمریکایی عموماً بین شش تا ۹ ماه طول میکشد و در دورههای درگیری شدید ممکن است تمدید شود.
دونالد ترامپ پیشتر نگرانیها درباره طولانی شدن مأموریت آبراهام لینکلن را کماهمیت دانسته بود. او در پاسخ به خبرنگاران که از حضور طولانی ناو در دریا پرسیده بودند، گفته بود این مدت «هنوز به اندازه کافی طولانی نبوده است».
فرمانده ناو در واکنش به این اظهارنظر گفت رئیسجمهوری دیدگاه خودش را بیان میکند و افزود که «این همان چیزی است که من درباره آن فکر میکنم»؛ پاسخی که بهطور غیرمستقیم نشاندهنده فاصله میان ارزیابی کاخ سفید و نگرانیهای مطرحشده درباره فشار بر خدمه است.
رابرت ای. لاگْرَن، فرمانده گروه رزمی ناوگان سوم آمریکا، در بیانیهای ورود به لَم چابانگ را فرصتی «شایسته» برای استراحت و بازیابی توان ملوانان و تفنگداران دریایی توصیف کرد و از عملکرد نیروهای این گروه در طول مأموریت تمجید کرد.
ورود آبراهام لینکلن به تایلند در حالی صورت میگیرد که جنگی که دولت ترامپ در ابتدا آن را درگیری کوتاهمدت توصیف کرده بود، اکنون وارد هفتمین ماه شده است. ادامه این وضعیت، بار دیگر پرسشهایی را درباره توان نیروی دریایی آمریکا برای حفظ مأموریتهای طولانیمدت در شرایط جنگی و فشار انسانی و لجستیکی ناشی از آنها مطرح کرده است.