وبسایت اسرائیل نشنال نیوز در یادداشتی به قلم رابرت شوارتز، روانشناس و تحلیلگر آمریکایی، مدعی شد تلاشهای دیپلماتیک غرب برای حل مناقشه با جمهوری اسلامی بر پایه یک برداشت نادرست شکل گرفته و دستیابی به صلح با تهران نه از مسیر مذاکره، بلکه از طریق پیروزی بر آن امکانپذیر است.
شوارتز در این مقاله با عنوان «خشم حماسی یا تأخیر سردرگمکننده برای دیپلماسی؟» استدلال میکند که بسیاری از سیاستمداران و دیپلماتهای غربی، از جمله دونالد ترامپ، با این فرض وارد مذاکرات خاورمیانه میشوند که همه طرفها در نهایت به دنبال امنیت، ثبات و توافق هستند. او این نگاه را اشتباهی پرهزینه میداند و معتقد است جمهوری اسلامی مصالحه را نه راهی برای صلح، بلکه نشانه ضعف و عقبنشینی تلقی میکند.
نویسنده با اشاره به مذاکرات کمپ دیوید در سال ۲۰۰۰ میان ایهود باراک، نخستوزیر وقت اسرائیل، و یاسر عرفات، رهبر وقت تشکیلات خودگردان فلسطین، مینویسد بسیاری از تلاشهای صلح در خاورمیانه به دلیل تفاوت بنیادین در نگاه طرفین به مفهوم توافق و مصالحه شکست خوردهاند.
رابرت شوارتز همچنین به مواضع اخیر دونالد ترامپ درباره مذاکرات با جمهوری اسلامی اشاره کرده و نوشته است که رئیسجمهوری آمریکا بارها تهران را به وقتکشی و ارائه پیشنهادهای بینتیجه متهم کرده است.
در بخش دیگری از این تحلیل، نویسنده با اشاره به مفهوم «پیمان حدیبیه» مدعی میشود برخی جریانهای اسلامگرا از توافقهای موقت به عنوان فرصتی برای تجدید قوا استفاده میکنند و هدف نهایی آنها دستیابی به صلح پایدار نیست.
او جمهوری اسلامی را در کنار گروههایی مانند حماس، حزبالله و انصارالله قرار داده و معتقد است این بازیگران بیشتر بر مفاهیمی چون مقاومت، پیروزی و مبارزه تأکید دارند تا مصالحه سیاسی.
شوارتز همچنین با اشاره به پیشینه تاریخی ایران، از حملات یونانیان، اعراب، مغولان و ترکان یاد میکند و مینویسد که رهبران جمهوری اسلامی خود را وارث تمدنی میدانند که در طول قرنها توانسته هویت خود را حفظ کند. به باور او، همین نگاه تاریخی موجب شده حکومت ایران فشارهای خارجی، تحریمها و حتی شکستهای نظامی را بخشی از یک نبرد بلندمدت تلقی کند.
این تحلیلگر آمریکایی در پایان نتیجهگیری میکند که نه مذاکره و نه فشارهای محدود نظامی قادر به حل مناقشه میان غرب و جمهوری اسلامی نیست و تنها زمانی امکان دستیابی به صلح پایدار وجود خواهد داشت که آنچه او «فرهنگ سیاسی مبتنی بر مقاومت و رد مصالحه» مینامد، شکست بخورد.
او تأکید میکند که غرب باید به جای تکیه بر راهبرد «صلح از طریق مذاکره»، به سمت راهبرد «صلح از طریق پیروزی» حرکت کند.