دونالدترامپ اعلام کرد که از موضع جمهوری اسلامی ایران در مذاکرات رضایت ندارد و تأکید کرد هیچ سطحی از غنیسازی اورانیوم، «حتی ۲۰ درصد»، نباید از سوی تهران انجام شود.
رییسجمهوری آمریکا گفت ایران بهدنبال «مقدار کمی» غنیسازی است، اما با توجه به منابع گسترده نفت و گاز این کشور، نیازی به چنین فعالیتهایی ندارد. او همچنین افزود تهران «به اندازه کافی پیش نمیرود» و این روند را «مایه تاسف» دانست.
اظهارات ترامپ نشاندهنده رویکردی سختگیرانه در قبال برنامه هستهای ایران است؛ رویکردی که عملاً هرگونه ظرفیت غنیسازی داخلی را رد میکند. این موضع فراتر از چارچوب برخی توافقهای پیشین است که سطوح مشخص و محدود غنیسازی را تحت نظارت بینالمللی مجاز میدانستند.
از منظر سیاسی، این موضع میتواند پیام روشنی به تهران و همچنین به متحدان منطقهای آمریکا ارسال کند؛ پیامی مبنی بر اینکه واشینگتن در صورت بازگشت به میز مذاکره، خواهان توافقی سختتر و محدودکنندهتر خواهد بود. با این حال، چنین رویکردی ممکن است فضای مذاکره را پیچیدهتر کند و فاصله دیدگاهها را افزایش دهد.
کارشناسان معتقدند مسأله اصلی در مذاکرات آینده، تعیین خط قرمزهای دو طرف و یافتن نقطه تعادلی میان «حق غنیسازی محدود» و «نگرانیهای امنیتی بینالمللی» خواهد بود. در شرایط کنونی، موضع اعلامشده از سوی ترامپ نشان میدهد که دستکم در سطح گفتمانی، گزینه «صفر غنیسازی» همچنان روی میز سیاست آمریکا قرار دارد.
تحولات آتی مشخص خواهد کرد که این موضعگیری به افزایش فشار دیپلماتیک میانجامد یا به بازتعریف چارچوب جدیدی برای توافق احتمالی منجر خواهد شد.