بر اساس گزارش سازمان نت بلاکس، این قطعی بیش از ۹۳۶ ساعت ادامه داشته و دسترسی بخش بزرگی از شهروندان به اینترنت جهانی را قطع کرده است؛ به‌گونه‌ای که کاربران عملاً به شبکه داخلی محدود شده‌اند. این وضعیت از ۹ اسفند ۱۴۰۴ و همزمان با آغاز درگیری‌ها میان ایران، آمریکا و اسرائیل آغاز شد و در ادامه، به یکی از مهم‌ترین بحران‌های زیرساختی و اقتصادی کشور بدل شده است.

قطع سراسری اینترنت تنها یک اختلال ارتباطی نیست، بلکه ضربه‌ای مستقیم به اقتصاد ایران محسوب می‌شود. پیش‌تر وزیر ارتباطات اعلام کرده بود که هر روز قطعی اینترنت حدود پنج هزار میلیارد تومان خسارت به همراه دارد؛ رقمی که در طول ۴۰ روز گذشته به حدود ۲۰۰ هزار میلیارد تومان رسیده است. این خسارت گسترده، بیش از همه بخش اقتصاد دیجیتال را هدف قرار داده و استارتاپ‌ها، فریلنسرها، آنلاین‌شاپ‌ها و کسب‌وکارهای خانگی را در آستانه فروپاشی قرار داده است؛ بخش‌هایی که معیشت میلیون‌ها نفر به آن‌ها وابسته است.

در همین حال، با فروکش کردن نسبی تنش‌های نظامی و اعلام آتش‌بس موقت، مطالبه عمومی برای بازگشت اینترنت به شکل چشمگیری افزایش یافته است. بسیاری از کاربران در شبکه‌های اجتماعی از توقف کامل فعالیت‌های اقتصادی خود خبر داده و خواستار وصل فوری اینترنت شده‌اند. آن‌ها تأکید می‌کنند که ادامه این وضعیت، نه‌تنها کسب‌وکارها را نابود می‌کند، بلکه فشار معیشتی را بر جامعه چند برابر خواهد کرد. همزمان، بخشی از کاربران نیز بر ضرورت انجام اصلاحات گسترده‌تر، از جمله شنیده شدن صدای مردم و تغییر رویکردهای گذشته تأکید دارند.

در ساعات اخیر، انتشار خبرهایی درباره ادامه محدودیت اینترنت نگرانی‌های تازه‌ای ایجاد کرد، اما این موضوع از سوی علیرضا عبداللهی‌نژاد، رئیس مرکز روابط عمومی وزارت ارتباطات، تکذیب شد. با این حال، همچنان ابهام درباره تصمیم نهایی دولت پابرجاست و مشخص نیست آیا از فرصت آتش‌بس برای بازگرداندن اینترنت و احیای اقتصاد دیجیتال استفاده خواهد شد یا محدودیت‌ها ادامه می‌یابد. اکنون نگاه میلیون‌ها ایرانی به تصمیمات روزهای آینده دوخته شده است؛ تصمیماتی که می‌تواند مسیر اقتصاد دیجیتال و حتی وضعیت اجتماعی کشور را در کوتاه‌مدت و بلندمدت تعیین کند.