دونالد ترامپ اعلام کرد که ایالات متحده قصد اعزام نیروی نظامی به ایران را ندارد؛ اظهاراتی که در بحبوحه تشدید تنشها و گزارشها درباره گسترش حضور نظامی آمریکا در منطقه مطرح شده است.
دونالدترامپ، رئیسجمهور ایالات متحده، روز پنجشنبه ۲۸ اسفند ۱۴۰۴ در جریان دیدار با نخستوزیر ژاپن در کاخ سفید، اعلام کرد که برنامهای برای اعزام نیروهای نظامی آمریکا به داخل ایران ندارد.
ترامپ در پاسخ به پرسش خبرنگاران درباره احتمال اعزام نیرو به ایران گفت: «نه، من نیروهای نظامی را به جایی اعزام نمیکنم. اگر هم قصد چنین کاری داشتم، آن را علنی نمیکردم.»
این اظهارات در حالی مطرح شد که ساعاتی پیش گزارشهایی منتشر شده بود مبنی بر اینکه واشنگتن در حال بررسی اعزام هزاران نیروی نظامی به خاورمیانه و گسترش دامنه عملیات علیه ایران است.
در همین نشست، ترامپ همچنین اعلام کرد که بنیامین نتانیاهو، نخستوزیر اسرائیل، موافقت کرده است که از این پس حملات به تأسیسات انرژی ایران را متوقف کند.
حمله به تأسیسات انرژی در عسلویه در روز ۲۷ اسفند، که به اسرائیل نسبت داده شده، به تشدید تنشها در منطقه انجامید و در پی آن، جمهوری اسلامی نیز حملات موشکی و پهپادی به برخی تأسیسات انرژی در کشورهای حوزه خلیج فارس، از جمله عربستان سعودی و قطر، انجام داد.
ترامپ در بخش دیگری از سخنان خود به وضعیت بازار انرژی اشاره کرد و گفت انتظار داشته قیمت جهانی نفت در پی این درگیریها افزایش شدیدتری داشته باشد، اما به گفته او «وضعیت آنطور که تصور میشد وخیم نشده» و احتمال پایان زودهنگام بحران وجود دارد.
او همچنین درباره درخواست بودجه ۲۰۰ میلیارد دلاری پنتاگون از کنگره توضیح داد که این درخواست صرفاً به موضوع ایران محدود نمیشود و به دلیل شرایط «بیثبات» جهان مطرح شده است.
رئیسجمهور آمریکا در پاسخ به این پرسش که چرا متحدان واشنگتن، از جمله ژاپن، پیش از آغاز حملات در جریان قرار نگرفتهاند، گفت: «ما این موضوع را با کسی در میان نگذاشتیم»، و با اشارهای بحثبرانگیز به حمله تاریخی ژاپن به بندر پرل هاربر، افزود: «چه کسی بهتر از ژاپن مفهوم غافلگیری را میداند؟»
در این دیدار، نخستوزیر ژاپن، سانه تاکایچی، نیز با تأکید بر اینکه ایران نباید به سلاح هستهای دست یابد، حملات اخیر و همچنین بسته شدن تنگه هرمز را محکوم کرد.
او در عین حال بر ضرورت کاهش تنشها تأکید کرد و گفت که توکیو به دنبال یافتن راهحلی برای پایان دادن به درگیریها و رسیدن به «صلح و هماهنگی» در منطقه است.