نود و هشتمین دوره جوایز اسکار در حالی در هالیوود برگزار شد که برخلاف برخی دوره‌های گذشته، نتایج آن تا حد زیادی قابل پیش‌بینی بود و شگفتی چشمگیری در میان برندگان دیده نشد. در این میان، سینمای ایران با وجود حضور در چند بخش مهم، نتوانست جایزه‌ای به دست آورد و این دوره را بدون دستاورد به پایان رساند.

برندگان اصلی؛ شب موفق یک فیلم

جایزه بهترین فیلم و بهترین کارگردانی، همان‌طور که پیش‌بینی می‌شد، به فیلم «نبردی پس از نبردی دیگر» ساخته پل تامس اندرسون رسید. این فیلم با کسب در مجموع شش جایزه، از جمله بهترین فیلمنامه اقتباسی، به عنوان موفق‌ترین اثر این دوره شناخته شد.

اندرسون که پیش‌تر با فیلم‌های مطرحی چون «مگنولیا» موفق به کسب اسکار نشده بود، این بار توانست مهم‌ترین جوایز را به دست آورد؛ هرچند برخی منتقدان این اثر را در میان بهترین آثار او قرار نمی‌دهند.

درخشش بازیگران

در بخش بازیگری، جسی باکلی برای بازی در فیلم «همنت» جایزه بهترین بازیگر زن را دریافت کرد. این بازیگر ایرلندی نخستین بار است که این جایزه را کسب می‌کند. او در سخنرانی خود جایزه‌اش را به مادران تقدیم کرد.

در بخش بهترین بازیگر مرد نیز، برخلاف پیش‌بینی‌ها، مایکل بی. جردن برای فیلم «گناهکاران» برنده شد و توانست رقابت را از دیگر نامزدها از جمله تیموتی شالامه ببرد.

فیلم «گناهکاران» به کارگردانی رایان کوگلر نیز با کسب چند جایزه مهم از جمله فیلمنامه اوریژینال، موسیقی و فیلمبرداری، یکی از آثار موفق این دوره بود.

همچنین شان پن با دریافت جایزه بهترین بازیگر مکمل مرد، به جمع بازیگرانی پیوست که سه بار موفق به دریافت اسکار شده‌اند.

ناکامی سینمای ایران

در بخش‌های مرتبط با سینمای ایران، فیلم «یک تصادف ساده» ساخته جعفر پناهی در دو بخش فیلمنامه و فیلم بین‌المللی نامزد بود، اما نتوانست جایزه‌ای کسب کند.

با توجه به نتایج جشنواره‌های پیشین مانند گلدن گلوب، بفتا و سزار، بسیاری از تحلیلگران از پیش احتمال موفقیت پایین این فیلم در اسکار را مطرح کرده بودند.

موفقیت سینمای نروژ

در بخش بهترین فیلم بین‌المللی، فیلم «ارزش احساسی» ساخته یواکیم تریه موفق شد جایزه این بخش را از آن خود کند و نخستین اسکار تاریخ سینمای نروژ را به ثبت برساند.

رقابت در بخش مستند

در بخش مستند بلند، فیلم «آقای هیچ‌کس علیه پوتین» موفق به کسب جایزه شد. در این بخش، فیلم ایرانی «راه‌های دور» نیز نامزد بود، اما از رسیدن به جایزه بازماند.

این مستند روایتگر تلاش‌های یک زن در روستایی دورافتاده برای حضور در انتخابات شورای محلی است و با نگاهی انسانی و نزدیک به شخصیت اصلی، چالش‌های او را به تصویر می‌کشد.

حضور ایرانیان روی فرش قرمز

با وجود عدم کسب جایزه، فیلمسازان ایرانی حاضر در این دوره، از جمله محمدرضا عینی، در مراسم و فرش قرمز اسکار حضور داشتند. او در گفت‌وگو با خبرنگاران به شرایط دشوار ارتباط با داخل ایران اشاره کرد و گفت:
«ما دوست داشتیم این لحظه را با مردم‌مان شریک شویم، اما محدودیت‌ها چنین امکانی را از ما گرفته است.»