اعتراضات دانشآموزی در چند شهر ایران از جمله خرمآباد، بروجرد و دورود بار دیگر موج نارضایتی اجتماعی را به خیابانها کشاند؛ اعتراضهایی که این بار از مدارس و بحران آموزشی آغاز شده است.
صبح شنبه دوم خرداد گروهی از دانشآموزان در چند شهر ایران از جمله خرمآباد، بروجرد، دورود و مناطقی از استان کهگیلویه و بویراحمد در اعتراض به وضعیت آموزشی و شرایط معیشتی تجمع کردند.
ویدیوهای منتشرشده در شبکههای اجتماعی نشان میدهد معترضان با تجمع مقابل مراکز آموزشی و حضور در خیابانها، شعارهایی علیه مسئولان سر دادهاند و خواستار تغییر نحوه برگزاری امتحانات نهایی شدهاند.
دانشآموزان در این تجمعها شعارهایی مانند «مرگ بر مسئول بیلیاقت» و «مجازی، مجازی» سر دادند و خواهان برگزاری غیرحضوری امتحانات شدند.
معترضان میگویند در طول سال تحصیلی تنها مدت کوتاهی آموزش حضوری داشتهاند و باقی زمان را بهدلیل تعطیلیهای مکرر ناشی از آلودگی هوا، بحران انرژی، جنگ و اختلال اینترنت از آموزش موثر محروم بودهاند.
همزمان گزارشهایی از شهرهای دیگر از جمله نیشابور نیز از افزایش نارضایتی در میان دانشآموزان خبر میدهد.
برخی دانشآموزان هشدار دادهاند اگر امتحانات همچنان بهصورت حضوری برگزار شود، دامنه اعتراضات را به حوزههای امتحانی گسترش خواهند داد.
در کنار بحران آموزشی، مشکلات اقتصادی نیز به یکی از محورهای اصلی اعتراضها تبدیل شده است.
بسیاری از خانوادهها میگویند دیگر توان تامین هزینههای اولیه تحصیل از جمله کتاب، دفتر و لوازمالتحریر را ندارند و فشار اقتصادی بر زندگی آنها سنگینتر شده است.
برخی والدین نیز از مجبور شدن به تغییر محل زندگی یا دوری موقت از خانواده برای تامین هزینهها خبر دادهاند.
قطع طولانیمدت اینترنت نیز یکی دیگر از موضوعاتی است که دانشآموزان به آن اعتراض دارند.
بر اساس گزارش نتبلاکس، محدودیت اینترنت در ایران وارد سیزدهمین هفته شده و پس از بیش از ۲۰۱۶ ساعت، دسترسی عادی کاربران به اینترنت جهانی همچنان برقرار نشده است.
دانشآموزان میگویند بهدلیل قطع یا اختلال اینترنت، دسترسی آنها به منابع آموزشی آنلاین و ارتباط با معلمان بهشدت محدود شده و بخش بزرگی از سال تحصیلی عملا بدون آموزش موثر سپری شده است.
با توجه به جمعیت حدود ۱۶ میلیون نفری دانشآموزان در ایران، برخی ناظران این اعتراضها را نشانهای مهم از گسترش نارضایتی اجتماعی در یکی از حساسترین بخشهای جامعه میدانند.
تحلیلگران معتقدند آغاز اعتراضها از مدارس میتواند نشاندهنده عمیقتر شدن بحرانهای اقتصادی، آموزشی و اجتماعی در کشور باشد؛ بحرانی که ممکن است در صورت ادامه شرایط، به شهرهای بیشتری گسترش پیدا کند.