گزارش‌ها از برگزاری تجمع‌های اعتراضی در چند دانشگاه تهران و مشهد حکایت دارد؛ تجمع‌هایی که در آن دانشجویان در حمایت از آنچه «انقلاب ملی» خوانده‌اند، شعارهایی علیه علی خامنه‌ای و جمهوری اسلامی سر دادند.

بر اساس این گزارش‌ها، دانشجویان در دانشگاه‌های شهید بهشتی، صنعتی شریف، علم و صنعت، خواجه نصیرالدین طوسی و صنعتی امیرکبیر در تهران، و همچنین در دانشگاه فردوسی و صنعتی سجاد در مشهد، در محوطه‌های دانشگاهی گرد هم آمدند. ویدئوهای منتشرشده نشان می‌دهد تجمع‌ها عمدتاً در فضای داخلی پردیس‌ها برگزار شده و شرکت‌کنندگان با سردادن شعار و در برخی موارد در دست داشتن پلاکارد، مطالبات سیاسی خود را بیان کرده‌اند.

در بخشی از این تجمع‌ها، شعارهایی نیز در حمایت از شاهزاده رضا پهلوی مطرح شده است. دانشجویان شرکت‌کننده، با تأکید بر ضرورت تغییرات بنیادین سیاسی، خواستار پایان آنچه «حکمرانی سرکوبگرانه» توصیف کرده‌اند، شدند.

دانشگاه؛ کانون اعتراض‌های مدنی

دانشگاه‌ها در ایران سابقه‌ای طولانی در کنش‌های سیاسی و اجتماعی دارند و در دهه‌های گذشته بارها به صحنه اعتراض‌های دانشجویی تبدیل شده‌اند. بسیاری از تحلیل‌گران، حضور فعال دانشجویان را نشانه‌ای از پویایی فضای دانشگاهی و نقش نسل جوان در تحولات اجتماعی ارزیابی می‌کنند.

تجمع‌های اخیر نیز در ادامه موج اعتراض‌هایی تحلیل می‌شود که طی ماه‌های گذشته در نقاط مختلف کشور شکل گرفته است. هرچند اطلاعات رسمی درباره گستره و شمار شرکت‌کنندگان منتشر نشده، اما بازتاب گسترده تصاویر در شبکه‌های اجتماعی نشان می‌دهد این حرکت‌ها با واکنش و توجه قابل توجهی روبه‌رو شده‌اند.

واکنش‌ها و فضای امنیتی

تا لحظه تنظیم این گزارش، مقام‌های رسمی درباره این تجمع‌ها اظهار نظر نکرده‌اند. با این حال، در رویدادهای مشابه پیشین، معمولاً فضای دانشگاه‌ها با حضور نیروهای حراست و امنیتی کنترل شده و برخی فعالان دانشجویی با احضار یا برخوردهای انضباطی مواجه شده‌اند.

ناظران معتقدند استمرار چنین تجمع‌هایی می‌تواند بر فضای سیاسی کشور تأثیرگذار باشد، به‌ویژه آن‌که دانشگاه‌ها همواره یکی از نخستین بسترهای شکل‌گیری و گسترش مطالبات اجتماعی در ایران بوده‌اند.