روز یکشنبه ۱ فوریه ۲۰۲۶، شهر تورنتو شاهد تجمع گسترده ایرانیان مقیم کانادا بود؛ رویدادی که بهعنوان یکی از بزرگترین گردهماییهای دیاسپورای ایرانی در ماههای اخیر، بازتاب قابل توجهی در رسانهها و شبکههای اجتماعی داشت.
این تجمع که از حوالی ظهر در Sankofa Square برگزار شد، با حضور هزاران نفر از ایرانیان، فعالان حقوق بشر و حامیان اعتراضات مردمی در ایران شکل گرفت. تصاویر و ویدئوهای منتشرشده از محل تجمع، ازدحام گسترده جمعیت و حضور چشمگیر نسلهای مختلف ایرانیان را نشان میدهد.
اهداف تجمع؛ رساندن صدای اعتراض به افکار عمومی جهانی
شرکتکنندگان در این تجمع اعلام کردند هدف اصلی آنها اعلام همبستگی با معترضان داخل ایران، اعتراض به سرکوب و نقض حقوق بشر، و جلب توجه دولت کانادا و جامعه جهانی به وضعیت جاری در ایران است. شعارها و پلاکاردها بر مفاهیمی چون آزادی، کرامت انسانی، پایان خشونت و لزوم پاسخگویی بینالمللی تمرکز داشت.
برخی سخنرانان این تجمع تأکید کردند که جامعه ایرانیان خارج از کشور وظیفه دارد به «پل ارتباطی» میان مردم داخل ایران و افکار عمومی جهان تبدیل شود؛ نقشی که بهگفته آنها در شرایط محدودیت رسانهای داخل کشور، اهمیت دوچندان پیدا میکند.
چرا تورنتو اهمیت دارد؟
تورنتو یکی از بزرگترین مراکز تجمع ایرانیان خارج از کشور است و بهدلیل دسترسی گسترده به رسانههای بینالمللی و نهادهای سیاسی کانادا، نقش کلیدی در بازتاب مطالبات دیاسپورای ایرانی ایفا میکند. تحلیلگران معتقدند برگزاری تجمعهای بزرگ در چنین شهری، پیام سیاسی روشنی برای دولتهای غربی دارد و نشان میدهد مسئله ایران همچنان در دستور کار افکار عمومی باقی مانده است.
تحلیل سیاسی–اجتماعی؛ دیاسپورا در نقش کنشگر
از منظر تحلیلی، تجمع ۱ فوریه ۲۰۲۶ در تورنتو نشانهای از تغییر جایگاه دیاسپورای ایرانی از یک جامعه صرفاً مهاجر به یک کنشگر فعال سیاسی–اجتماعی است. استمرار این تجمعها، بهویژه در شهرهای مهم آمریکای شمالی و اروپا، میتواند فشار رسانهای و سیاسی بر دولتها برای واکنش جدیتر به وضعیت ایران را افزایش دهد.
کارشناسان تأکید میکنند اگر این حضور خیابانی با فعالیتهای منسجم رسانهای، حقوقی و مدنی همراه شود، میتواند در میانمدت به یکی از مؤثرترین ابزارهای دیاسپورا برای اثرگذاری بر سیاست خارجی کشورهای میزبان تبدیل شود.