ذبیح‌الله مجاهد در گفت‌وگویی رسانه‌ای با اشاره به تحولات اخیر منطقه گفت که اگر درگیری مستقیمی میان آمریکا و ایران رخ دهد و تهران از افغانستان کمک بخواهد، طالبان از همکاری دریغ نخواهد کرد. او همچنین مدعی شد ایران در رویارویی اخیر خود با اسرائیل «دست بالا را داشته» و در صورت بروز تنش تازه نیز می‌تواند موفق باشد.

پیام سیاسی یا تعهد عملی؟

این اظهارات در فضایی مطرح می‌شود که تنش‌های تهران و واشینگتن همچنان در کانون توجه محافل دیپلماتیک قرار دارد. با این حال، مشخص نیست منظور طالبان از «همکاری» چه ابعادی خواهد داشت و آیا این سخنان بیشتر جنبه سیاسی و رسانه‌ای دارد یا بیانگر هماهنگی‌های عملیاتی است.

طالبان پس از بازگشت به قدرت در افغانستان کوشیده روابط خود با کشورهای همسایه، از جمله ایران، را مدیریت کند. با وجود برخی اختلافات مرزی و مسائل آبی، دو طرف در ماه‌های گذشته کانال‌های ارتباطی خود را حفظ کرده‌اند.

واکنش رسمی تهران و واشینگتن

تا زمان انتشار این گزارش، مقام‌های جمهوری اسلامی و دولت آمریکا واکنشی رسمی به این موضع‌گیری نشان نداده‌اند. ناظران سیاسی معتقدند چنین اظهاراتی بیش از آنکه نشانه یک ائتلاف نظامی باشد، می‌تواند بخشی از پیام‌های بازدارنده در فضای پرتنش منطقه تلقی شود.

تحولات پیش‌رو نشان خواهد داد که این موضع‌گیری چه بازتابی در مناسبات منطقه‌ای خواهد داشت و آیا به افزایش فشارهای دیپلماتیک منجر می‌شود یا خیر.